Έλεγε διαρκώς τις ίδιες ιστορίες.
Μνήμες πολέμου, κατοχή, δικτατορία.Έμοιαζε με μια μισοκατεστραμμένη κιθάρα που
απόμεινε με μια χορδή. Ακουγόταν μονότονα σαν επαναλαμβανόμενος ήχος. Δεν
βλέπαμε τις αόρατες νότες, τη ρυτίδα που βάθαινε στο μέτωπο, τα υγρά μάτια, τις
γρήγορες αναπνοές, τα χέρια που σφίγγονταν, τις παύσεις. Στοιχεία που και από
μόνα τους συνέθεταν μια ολόκληρη συμφωνία.
ΑΒ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου